Met aarde bedoelen we de bovenste laag van onze planeetl. Deze laag bestaat uit verschillende materialen zoals klei, steen, zand of leem. Op de bodem leven wij niet alleen maar kweken we ook onze groenten, grazen de koeien, groeien mooi planten en bossen en zo veel meer. Bovendien halen we ook zeer vaak ons drinkwater uit de bodem. Daarom is het belangrijk dat de grond niet vervuild wordt.

Maar wanneer spreken we nu juist over vervuiling en wanneer over een situatie door de natuur zelf veroorzaakt? Een goede definitie om bodemverontreiniging te bepalen zou de volgende kunnen zijn: “Een verandering in samenstelling van de bodem door menselijk toedoen.” Deze veranderingen kunnen chemische stoffen in de bodem zijn maar kan ook een te veel aan natuurlijke producten door bijvoorbeeld overbemesting vallen onder de definitie. Helaas leven we in een wegwerpmaatschappij en daar kunnen de bermen langs de weg en de bossen van mee spreken. Ook via een onrechtstreekse weg vervuilen we de bodem. Denk dan vooral aan zure regen.

Bij grondvervuiling kunnen we twee soorten onderscheiden: bovengrondse en ondergrondse. Even verduidelijken. Bovengrondse vervuiling is bijvoorbeeld sluikstorten, een open stortplaats en zo meer. Ondergronds vervuiling daar en tegen is vervuiling die je niet kan zien of die onder de grond zit. Een voorbeeld maakt dat wat duidelijker. Dezelfde stortplaats als bij bovengrondse vervuiling maar deze keer afgedekt met een laagje aarde.

Af en toe is het leuk om eens met cijfertjes te goochelen en dat gaan we hier ook even doen.

  • In het jaar 2000 werden er 5.577 meldingen gedaan van sluikstorten in België.

  • In Nederland belanden jaarlijks meer dan 50 miljoen lege blikjes en flesjes en nog een heleboel ander afval zoals snoeppapiertjes, sigarettenpeuken en reclamedrukwerk op straat.
  • In Nederland zouden volgens voorlopige schattingen op meer dan 175.000 plaatsen sprake van ernstige verontreiniging. De totale kosten voor sanering worden geschat op zo'n 18,15 miljard euro.

Enkele goede voorbeelden van deze vervuiling kan je onder andere vinden in de Rupelstreek. Deze streek was vroeger gekend om zijn steenbakkerijen en zijn kleilaag. De steenbakkerijen zijn bijna vergane glorie en de kleiputten blijven achter. In de jaren tachtig is men deze beginnen opvullen met huishoudelijk en industrieel afval. Een laagje aarde bedekte het geheel. Gelukkig is men daar nu van afgestapt.

 
Berichten
WaterAardeLawaaiLichtLucht
Klimaat