Regen is niet meer zo onschuldig als bijvoorbeeld in de middeleeuwen. Men spreekt nu zelfs van Zure Regen. Toch is deze term niet zo goed gekozen. Het gaat immers niet alleen over regen maar ook over fijne stofdeeltjes die leed veroorzaken.

Maar laten we toch eerst eens even kijken hoe zure regen ontstaat. Lucht kan bij een bepaalde temperatuur een hoeveelheid vocht bevatten. Hoe hoger de temperatuur, hoe meer waterdamp er in de lucht aanwezig kan zijn. Waterdamp condenseert het liefst op kleine vaste deeltjes: zeezout, stofjes, verontreinigde stukjes in de lucht. Zo ontstaat er een 'zure' wolk. Als de wolk moet stijgen gaat ze het water dat er inzit loslaten en hebben we regen. En in dit geval dus zure regen.

De zure stoffen in de regen tasten o.a. gebouwen, papier en textiel aan. Maar ook de natuur moet er aan geloven zoals de bomen.

Gelukkig regent het niet altijd. De zure neerslag blijft echter wel. De vervuilde deeltjes blijven door de lucht zweven als aërosol. De minuscule partikeltjes zorgen voor een vermindering van de zichtbaarheid. Soms met als gevolg dat prachtige vergezichten verdwijnen. Het enige iets of wat positieve is dat men heeft ontdekt dat die aërosol een koelend effect hebben op de temperatuur van de aarde. Zo wordt het broeikaseffect beperkt tegen gewerkt.

Uiteindelijk belanden de fijne stofdeeltjes op de aarde of lossen ze op in water. De deeltjes tasten ijzeren constructies aan en veroorzaken bij mensen ademhalingsproblemen, longziekten en hartkwalen.

De schadelijkste deeltjes zijn degene die kleiner zijn dan een honderdste van een millimeter (in vaktermen PM10, Particles Micrometer 10).

 
Berichten
OzonWoestijnBroeikasRegen
Vervuiling